Sztuka dekorowania mięsa renomowana ówczesna już człowiekowi zasadniczemu, wykorzystywana jest do dziś przez plemiona i plebsy wszelkiego globu jako część obrządków rytualnych. Wywodzi się z niej też tatuaż. Szkoła wizażu W dawnym Egipcie babie malowały powieki barwnikiem ze sproszkowanych minerałów, stosowały ponadto szminki, pyłu, różu do policzków, czernidła do rzęs, farb do owłosień i pokostów do paznokci umiejętności z tamtego sezonu odkrywają szeroki dobór przyborów kosmetycznych traktowanych podczas toalety. Starożytna Grecja osiedlając sztukę teatralną korzystała z alternatywie przegrupowania rysów twarzy graczy grających w amfiteatrach. Wojownicy malowali buzie w tzw. barwy wojskowe. Szczególny okres natężenia makijażu w rejonie Europy przypada na sezon baroku i klasycyzmu, kiedy to Wersal ustanowił kanony popularności europejskiej, a we Francji medycy zabraniali mycia się, sędziując, że sprzyja ono rozsiewaniu się niemocy. Mężczyźni i babie niefenomenalnie kwalifikowali wtedy poranną ubikację do obciążania tłustych warstw proszku, stylizując się na graczów starożytnej Grecji.